Jak dentysta leczy nadwrażliwość zębów?
Leczenie nadwrażliwości zębów zależy przede wszystkim od jej przyczyny. Dentysta może stosować metody ograniczające przewodzenie bodźców przez kanaliki zębinowe, odbudowywać utracone tkanki zęba albo leczyć problem, który doprowadził do odsłonięcia zębiny. Celem leczenia jest zmniejszenie reakcji zęba na zimno, ciepło, dotyk, słodkie lub kwaśne substancje.
Skontaktuj się z gabinet dentystyczny gliwice!
Dlaczego zęby stają się nadwrażliwe?
Nadwrażliwość najczęściej pojawia się wtedy, gdy odsłonięta zostaje zębina. Jest to tkanka znajdująca się pod szkliwem i cementem korzeniowym.
W zębinie znajdują się liczne kanaliki prowadzące w kierunku miazgi zęba. Gdy ich ujścia są otwarte, zmiany temperatury, przepływ powietrza albo kontakt z innymi bodźcami mogą powodować ruch płynu wewnątrz kanalików.
Taki ruch pobudza struktury nerwowe związane z miazgą i może wywoływać krótki, ostry ból.
Od czego dentysta zaczyna leczenie nadwrażliwości?
Pierwszym etapem jest określenie, skąd pochodzi nadwrażliwość.
Podobny ból może towarzyszyć nie tylko odsłoniętej zębinie, ale również próchnicy, pęknięciom szkliwa, nieszczelnym wypełnieniom, zmianom w obrębie miazgi albo przeciążeniom zgryzowym.
Dlatego leczenie nadwrażliwości nie polega wyłącznie na zmniejszeniu bólu. Istotne jest także rozpoznanie, jaka zmiana w obrębie zęba lub tkanek otaczających odpowiada za objawy.
Jak działa leczenie zamykające kanaliki zębinowe?
Jedną z metod leczenia jest ograniczenie drożności kanalików zębinowych.
Na odsłoniętą powierzchnię zębiny można nakładać preparaty, które tworzą warstwę ochronną albo powodują wytrącanie związków zamykających ujścia kanalików.
Zmniejszenie ich przepuszczalności ogranicza ruch płynu wewnątrz zębiny. W efekcie bodźce zewnętrzne są słabiej przenoszone w kierunku miazgi.
Jakie preparaty stosuje się w leczeniu nadwrażliwości?
W gabinecie stomatologicznym mogą być wykorzystywane preparaty zawierające substancje zdolne do zmniejszania przewodnictwa bodźców lub zamykania kanalików zębinowych.
Mogą to być między innymi związki fluoru, preparaty wapniowe, materiały żywiczne oraz inne środki tworzące warstwę ochronną na powierzchni zębiny.
Poszczególne preparaty różnią się mechanizmem działania, trwałością efektu oraz sposobem wiązania z powierzchnią zęba.
Czy fluoryzacja może zmniejszać nadwrażliwość?
Fluor może wpływać na mineralizację powierzchni zęba oraz na częściowe ograniczenie drożności kanalików zębinowych.
Preparaty o wyższym stężeniu stosowane w gabinecie mogą tworzyć na powierzchni zębiny warstwę zawierającą związki wapnia i fluoru. Warstwa ta zmniejsza bezpośredni kontakt otwartych kanalików ze środowiskiem jamy ustnej.
Efekt polega więc przede wszystkim na ograniczeniu przenoszenia bodźców przez zębinę.
Kiedy stosuje się materiały ochronne na odsłoniętą zębinę?
Materiały ochronne mogą być wykorzystywane wtedy, gdy powierzchnia zębiny jest odsłonięta, ale nie występuje rozległy ubytek wymagający pełnej odbudowy.
Na powierzchnię zęba może zostać nałożona cienka warstwa materiału, która mechanicznie izoluje zębinę.
Tego rodzaju zabezpieczenie zmniejsza jej kontakt z temperaturą, substancjami chemicznymi oraz bodźcami mechanicznymi.
Jak leczy się nadwrażliwość związaną z ubytkiem przyszyjkowym?
Jeżeli w okolicy szyjki zęba doszło do utraty tkanek twardych, leczenie może obejmować odbudowę ubytku.
Materiał wypełniający zastępuje utracony fragment zęba i przykrywa odsłoniętą zębinę. Dzięki temu kanaliki zębinowe zostają odizolowane od środowiska jamy ustnej.
Taka odbudowa pełni więc jednocześnie funkcję mechaniczną, anatomiczną i ochronną.
Jak leczy się nadwrażliwość przy recesji dziąsła?
Recesja dziąsła powoduje odsłonięcie powierzchni korzenia zęba. W tym miejscu warstwa ochronna jest znacznie cieńsza niż na koronie, dlatego zębina może łatwiej reagować na bodźce.
Leczenie może koncentrować się na zabezpieczeniu odsłoniętej powierzchni korzenia albo na zmianie warunków w obrębie tkanek miękkich.
W przypadku bardziej rozległych recesji stosowane mogą być również procedury periodontologiczne polegające na zmianie położenia lub grubości tkanek dziąsłowych.
Czy odbudowa zęba może zmniejszyć nadwrażliwość?
Odbudowa może ograniczyć nadwrażliwość wtedy, gdy jej źródłem jest utrata szkliwa lub zębiny.
Dotyczy to między innymi ubytków przyszyjkowych, starcia, erozji oraz innych zmian powodujących odsłonięcie głębszych tkanek.
Po pokryciu zębiny materiałem kompozytowym lub innym materiałem odbudowującym zmniejsza się jej bezpośredni kontakt z otoczeniem.
Czy laser może być stosowany w leczeniu nadwrażliwości?
W leczeniu nadwrażliwości wykorzystuje się również lasery stomatologiczne.
Ich działanie może polegać na zmianie struktury powierzchni zębiny, ograniczeniu drożności kanalików albo wpływie na przewodzenie bodźców.
Mechanizm zależy od rodzaju lasera i zastosowanych parametrów. Laseroterapia nie jest jednak jedyną metodą leczenia nadwrażliwości i stanowi jedną z dostępnych możliwości.
Co dzieje się, gdy nadwrażliwość wynika z próchnicy?
Jeżeli ból jest związany z ubytkiem próchnicowym, samo zamknięcie kanalików zębinowych nie usuwa źródła problemu.
W takim przypadku leczenie polega na usunięciu zmienionych tkanek i odbudowie zęba.
Po odtworzeniu utraconej struktury bodźce mają mniejszy kontakt z głębszymi warstwami zębiny, co może ograniczyć reakcję bólową.
Czy nadwrażliwość może wynikać z problemu z miazgą?
Ból wywoływany przez temperaturę nie zawsze oznacza typową nadwrażliwość zębiny.
Jeżeli miazga jest silnie podrażniona lub objęta procesem zapalnym, reakcja na zimno lub ciepło może mieć inny charakter. Ból może być bardziej intensywny, utrzymywać się po zakończeniu działania bodźca albo pojawiać się samoistnie.
W takich sytuacjach leczenie dotyczy już nie powierzchni zębiny, lecz stanu miazgi wewnątrz zęba.
Czy leczenie nadwrażliwości zawsze daje natychmiastowy efekt?
Efekt zależy od zastosowanej metody oraz przyczyny problemu.
Niektóre preparaty zmniejszają reakcję zęba stosunkowo szybko, natomiast w innych przypadkach efekt narasta wraz ze stopniowym zamykaniem kanalików lub przebudową powierzchni zębiny.
Jeżeli nadwrażliwość wynika z większego ubytku albo zmian w tkankach otaczających ząb, czas potrzebny do ograniczenia objawów może być dłuższy.
Jak dentysta leczy nadwrażliwość zębów?
Leczenie nadwrażliwości polega przede wszystkim na ograniczeniu przepływu bodźców przez odsłoniętą zębinę oraz usunięciu przyczyny jej odsłonięcia.
Stosowane mogą być preparaty zamykające kanaliki zębinowe, fluory, materiały ochronne, odbudowy ubytków, metody laserowe oraz procedury dotyczące tkanek miękkich. Zakres leczenia zależy od tego, czy problem wynika z odsłoniętej zębiny, utraty tkanek zęba, recesji dziąsła czy zmian zachodzących głębiej w obrębie miazgi.
